0613602181 info@nijewij.nl

Een snufje hier, een snuifje daar…

Gepubliceerd door: Roelie Koopman

 

 

Hallo februari! Waar is januari eigenlijk gebleven?

Ik had me voorgenomen om iedere maand een blog te schrijven maar het is vast herkenbaar…druk druk druk.

Ken je dat? Als iemand aan je vraagt hoe het is het antwoord altijd is: ‘ja goed hoor, druk he’. Hoe vaak zeggen we dat niet of horen we dat! Zo vaak, dat het eigenlijk niet eens meer doordringt…alsof het normaal is om het altijd maar druk te hebben.

Druk…ben je druk of voel je je druk? Daar zit toch wel een verschil in. Maar het is een enorme valkuil waar ik zelf ook regelmatig intrap: heel veel van jezelf moeten…en vergeten dat het ook heel goed en gezond is om even niet te moeten van jezelf maar even stil te staan en te bedenken wat je eigenlijk wilt.

 

Daarom ga ik volgende week even een weekje naar Texel. Zomaar, omdat ik even klaar ben met ‘druk’ en toe ben aan rust. En rust, ruimte, helderheid en licht in mijn hoofd vind ik altijd het beste aan zee. Net als een fris en gezond gevoel, minder fysieke pijn en inspiratie en creativiteit. Zodra ik de zee ruik voel ik me al stukken beter. Net als heel veel mensen knap ik enorm op van een weekje aan zee. Hoe komt dat eigenlijk?

 

Het antwoord zit ‘m in jodium. Wij denken maar dat we allemaal genoeg jodium binnenkrijgen door het eten van brood. Dat fabeltje zal ik dan meteen uit de wereld helpen: los van het feit dat brood (en graan is het algemeen) helemaal niet zo goed voor je is bevat het brood allang geen gejodeerd zout meer. En die pot JOZO dan? Zodra je de pot openmaakt vervliegt de opneembare jodium en heb je er bijzonder weinig aan. Jammer he?

 

Jodium komt namelijk in twee vormen voor: de jodiDE vorm die vaak gebonden aan kalium in allemaal supplementen en toevoegingen zit.

En de jodiNE vorm die vluchtig is en in de buitenlucht dus vervliegt.

De jodidevorm kunnen we maar beperkt opnemen, daar moet je lijf nog wat mee knutselen voor het omgezet is in jodine.

En waar vinden we nou jodium in de vorm van jodine? Nou als je weet dat zeeslib rijk is aan mineralen waaronder jodium (en dus de dieren die in de zee leven ook) dan zou de zeelucht wel eens rijk kunnen zijn aan al die mineralen en dus ook aan het vluchtige maar o zo belangrijke jodine. Aan zee, zeker in het Waddengebied, snuif je letterlijk jodium naar binnen.

 

En wat doet jodium dan? Jodium is misschien wel een van de belangrijkste mineralen voor ons lichaam. Iedereen weet vaak wel dat het betrokken is bij een goede schildklierfunctie, maar jodium speelt een essentiële rol in energie aanmaak en energieverdeling, het is een antibioticum, werkt tegen schimmels en parasieten (wat is je immuunsysteem blij met jodium!), het speelt een hele grote rol in de aanmaak van dopamine (zodat je weer zin krijgt om iets te doen!) en in de ontwikkeling en het onderhouden van de hersenen. Jodium maakt je slim, houdt je gezond en zorgt dat je gezond oud kunt worden. Niet voor niets worden sushi etende Japanners relatief oud en zijn ze over het algemeen behoorlijk slim…alles wat uit de zee komt zit vol jodium en is dus goed voor je.

Toevallig zag ik vorige week op een nieuwssite dat longkanker patiënten gebaat bleken te zijn bij het inademen van zeelucht, maar nu moest onderzocht worden hoe dat dan kwam. Nou dat onderzoek kan ik ze besparen, jodium is een sterke anticarcinogeen (duur woord voor anti-kanker).

 

Wel even een kleine kanttekening: wij eten hier in Nederland relatief weinig jodium. De plaatsen in het lichaam waar jodium normaal gesproken ‘aanhecht’ zijn daarom vaak bezet met andere mineralen uit dezelfde halogenengroep: fluor en broom zijn de bekendste. Als je nu ineens dagelijks een flinke portie zeewier naar binnen werkt verdringt de jodium de andere halogenen van hun plekje (hoera!) maar die ophopingen kunnen voor een toxische reactie zorgen (niet hoera!) waar je flink beroerd van kunt worden. Rustig aan opbouwen dus en als je echt een flink tekort hebt kun je beter onder begeleiding je jodium aanvullen. En slik zeker geen supplement met alleen jodium, zonder selenium en zink, want dan kan het totaal verkeerd uitpakken.

 

Het is misschien wel eens goed om stil te staan bij hoe wij zijn ontwikkeld. Als rondtrekkend nomadenvolk aten wij toch beduidend anders dan hoe wij nu eten. We aten vooral veel groente, kruiden en fruit en, als de jagers succesvol waren, vlees of vis. Misschien nog wat rauwe eieren, gevonden zaden en noten en dat was het wel.

Onze hersenontwikkeling hebben we te danken gehad aan onze visconsumptie. Pas toen we ons gingen vestigen langs rivieren en flink aan de zalm gingen konden onze hersenen groeien. Onze hersenen bestaan letterlijk voor een groot deel uit visolie (EPA en DHA) en zonder de mineralen en eiwitten die we ook in vis terugvinden is ontwikkeling niet eens mogelijk.

 

Dus eet eens wat vaker vis (en dan geen gekweekte pangasius maar wild gevangen zalm, liefst gevangen in ijskoud water zodat het vol goede vetten zit of een lekkere haring), gooi eens wat zeegroenten door de sla én snuif een paar keer per jaar even flink wat zeelucht naar binnen. Daar knap je een stuk van op!

Roelie Koopman

Orthomoleculair Epigenetisch Therapeut